lalala

 

აუ, რაღაც ძან უაზროდ ვარსავით… ეს გარდატეხის ასაკია თუ რაღაც სუ”ლ” სხვა, ვერ გავიგე, მაგრამ ყველაფერზე ვღიზიანდები
და პატარა წინააღმდეგობაზეც ცრემლები მომდის. შეიძლება ასაკი არაფერ შუაშია და უბრალოდ ასეთი სუსტი ვარ…
მაგრამ მომენტებში პირიქიტ მგონია.
მოკლედ, რაღაც გაურკვევლობაა ჩემ თავს და ამაზე დიდ დროს არ დავხარჯავ, ყოველ შემთხვევაში ბლოგზე : )

ისე ძაალიან დიდი მონდომება გჭირდება ადამიანს, რომ რაღაც შეცვალო შენს თავში, მაგრამ ხანდახან დიდი მონდომებაც ვერაფერს შველის.
მაგალითად მე ვერ წარმომიდგენია, რა უნდა გავაკეთო, რომელ წყალში გადავხტე : ))) რომ ვთქვატ აღარ ვიყო პათოლოგიურად ეჭვიანი. იმის მიუხედავად რომ ვხედავ, როგორ მიშლის ეს თვისება ხელს საყავრელ ადამიანებთან ურთიერთობაში და რამდენ რაღაცას მაკარგვინებს, მაინც არ შემიძლია ერთ დილას გავიღვიძო და ვსო.
რამდენჯერმე ვცადე, რომ სიმშვიდე გამომეჩინა, ტელეფონში ისტერიკები არ ამეწია : “აბა დროზე სახლში” და ასეთი ფრაზებით.
მაგრამ ეს სიმშვიდე იმდენად ხელოვნური იყო, რომ დიდხნას ვერ გაგრძელდა.

იმედი მაქვს, შემდეგ ურთიერთობაში ყველაფერი იქნება შედარებით ok.

წავედი ეხლა, თორემ რაც უფრო მეტს ლაპარაკობ (წერ) მით უფრო მეტ სისულელეს ამბობ(კრეფ)…

არადა, არ ვეთანხმები ამ ფრაზას, მაგრამ მაინც წასვლისთვის კარგი საბაბია ;;)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s