ფაკც

 

ეხლა, 15 წუთში მივდივარ ბოლო ზარის რეპეტიციაზე.
უკვე ძალიან მეზარება, ავდივართ, ვყაყანებთ და მოვდივართ…
მაგრამ მაინც ერთიც არ გამიცდენია, ვერთობისავით, ალბათ.
____
ვარ საშინელ ხასიათზე. ვიკამათეთ. და საერთოდ მივხვდი, რომ ძალიან უაზრობაა ყველაფერი. ანუ ის რაც მას ეხება და არც ვიცი აქვს თუ არა მომავალი.
მე ვერ ვხვდები თვითონ რა დამოკიდებულებაშია ჩემთან: ხან ასე, ხან ისე… და დრო გადის!

არის ის ვინც მე მჭირდება? და თუ არის, ვარ მე ის ვინც მას ჭირდება?

” არ მინდა დაგკარგო, იმის მიუხედავად რომ ჯერ ჩემი არ ხარ ”

ვნახოთ, ვნახოთ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s