ჩემი სკოლა

სიყვარულოვნას ბლოგზე წავიკითხე მისი პოსტები საბანკეტო მზადებაზე და სკოლა გამახსენდა, ჰოდა გადავწყვიტე ჩემს სკოლაზე დამეწერა, პირველი კლასიდან მოყოლებული შარშანდელ 15 მაისამდე…:)

5 წლის ვიყავი, როცა 53-ე სკოლაში შემიყვანეს. ეს სკოლა მაშინ ძალიან ცნობილი და პოპულარული იყო თბილისში, დირექტორი საგულდაგულოდ არჩევდა მისაღებ ბავშვებს, მოკლედ, ერთი სიტყვით რომ შევაფასოთ
ჩემს სკოლაში ბევრ სნობურ ელემენტს აღმოაჩენდი, თუმცა ამის მიუხედავად, მაინც ქონდა თავისი ხიბლი და კოლორიტი.
კარგად არა, მაგრამ ბუნდოვნად მახსოვს (:D) პირველი დღე სკოლაში: 1997 წლის 1 სექტემბერი, ორშაბათი (ალბათ იმიტომაც, რომ ვიდეოზეც გვაქვს გადაღებული). დედამ, მამამ, ორივე ბებიამ, ძმამ, მეზობელმა და ნათესავმა გოგონამ დიდი ზარზეიმით მიმაცილეს სადამრიგებლო კლასამდე, სადაც ბაბუას დაწერილი ლექსი წავიკითხე და მშობლებს დავემშვიდობე.
მერე, მეხსიერება თუ არ მღალატობს, კლასსში ჯაფარიძეთა სიმრავლის გამო თუ ჩემი ბაღის მეგობრის დაჟინებული მოთხოვნით, რომელიც პარარელურ კლასში მოხვდა, მეც მასთან გადამიყვანეს და როდესაც დედამ მომაკითხა, ჩემს ოფიციალურ დამრიგებელს არც კი ახსოვდა სად იყო პატარა, ხუჭუჭა გოგონა :D
მე კი, როგორც უკვე ისევ ვიდეოზე ჩანს, მშვენივრად შევეწყვე ახალ კლასს და ძალიან ბედნიერი გამოვედი სკოლის ეზოში…

ვერ ვიტყვი, რომ ყველაფერი ასე იდეალურად გაგრძელდა. სამწუხაროდ, ჩვენი კლასი არ იყო მეგობრული და შეკრული. როგორც უკვე აღვნიშნე, სნობური მომენტებიც მოქმედებდა. თან კლასელი გარდაგვეცვალა, მერე სხვა კლასი შემოგვიერთეს. მოკლედ, აირია მონასტერი.
ბოლო წელს თითქოს ცოტა უფრო დავახლოვდით (ბოლო ზარის რეპეტიციებზე), თუმცა რეალურად კარგი მეგობარი კლასიდან მხოლოდ 2-3 შემომრჩა, რაზეც ძალიან მწყდება გული და ვცდილობ ის დანაკლიის უნივერსტეტში ავინაზღაურო…

ახლა რაც შეეხება უშუალოდ ბოლო ზარსა და ბანკეტს.
ბოლო ზარზე დავდგით ძალიან სახალისო წარმოდგენა, ცეკვებითა და იუმორისტული სკეტჩებით. ჩვენი რეჟისორი იყო ნიკოლშოუს უმცროსი ძმა კოკა, რომელმაც სიმღერაც კი დაგვიწერა.

ეს არის სურათი ჩვენი ბოლო ზარიდან, სადაც მე ჟურნალისტის როლში ვიყავი. ძალიან სასაცილო კადრია, ჩემს “ოპერატორ” ცაგოს კამერის მაგივრად მხარზე ზუკა ყავს “შემოდებული” : )))

ამის შემდეგ დაინიშნა ბანკეტის დღე, სადაც მინდოდა რომ ძალიან ლამაზად ვყოფილიყავი. თუმცა ყველაფერი ბოლო წამებში გავაკეთე და სბაოლოოდ ისეთი შედეგი მაინც ვერ მივიღე, როგორზეც, მგონი, მთელი 12 წელი ვოცნებობდი…

მარცხენა ვარ მე…:) მარჯვენა კი ის ბაღელი, რომლის გამოც გადამიყვანეს იმ კლასში, სადაც 12 წელი გავატარე .
საბოლოო ჯამში, მაინც კარგად მახსენდება 53 ჩემი კლასელები, მასწავლებლები, ჩვენი გართობა, სკოლის მიმდებარე ტერიტორიები… : )) ყველაფერი!

Advertisements

3 thoughts on “ჩემი სკოლა

  1. naavganetari says:

    cali linza mabrmavebs da posti ver wavikitxe, ise guli migrdznobs, saintereso iqneboda:) da banketze rom iisper kabashi lamazi gooa es shen xar? vah, ra malaiizia!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s