ზამთარია, სიცივეა…

რაც დრო გადის, უფრო და უფრო მიჭირს წერა. ასე მგონია, უკვე ყველაფერი მოგიყევით, მაგრამ მაინც, ყოველდღე ვხსნი new post-ის ფანჯარას და 5 წუთიანი მიშტერების შემდეგ ხელის ერთი დაწკაპუნებით ვრთავ.

არვიცი, ამ პოსტსაც იგივე ბედი ეწევა თუ არა, მაგრამ რადგან ბეჭდვა დავიწყე, ალბათ, ბოლომდე მივიყვან.

ჩემი თქმა რად გინდათ, ისედაც გეცოდინებათ, რომ ძალიან ცივი თებერვალია. არასოდეს მახსოვს, როგორი ამინდები იყო წინა ზამთარს, ამიტომ, მგონია, რომ ახლა ყველაზე მეტად მცივა – მარტო გარეთ არა… ყველგან – ქუჩაში, სახლში, სულში. ღამით, თბილ საბანში გახვეული გაყინულ ფეხებს ძლივს ვითბობ და ეს კიდევ უფრო ახანგრძლივებს ჩემს ისედაც გახანგრძლივებულ ჩაძინების პროცესს.

“სულში სიცივეს” რაც შეეხება, სხვა დროს ამას არაფრის დიდებით არ დავწერდი, მაგრამ უცბად მივხვდი, რომ ეგრეა. საერთოდ, ბოლო დროს გავაცნობიერე, რომ ძალიან მარტოსული ადამიანი ვარ. იმის მიუხედავად, რომ ჩემი მეგობარ-ნაცნობების რაოდენობა ყველაში გაოცებას/აღშფოთებას/აღფრთოვანებას და ა.შ ემოციებს იწვევს.

ჰოდა, კიდევ, ამ სიცივეზე სულ ეს სიმღერა მახსენდება ხოლმე:

… და ვფიქრობ – შარშან უფრო საშინელი და ცივი ქარი თუ ქროდა და მე ეს არ მახსოვს, იქნებ მართლაც იმიტომ, რომ “მაშინ ჩემთან იყავ” და “სულ არ მეშინოდა” ?

ამაზე პასუხს, ალბათ, მომავალ ზამთარს გავიგებ …

 

Advertisements

2 thoughts on “ზამთარია, სიცივეა…

  1. მეც ეგრ ვარ… სულ მცივა, ყველგან და ყოველთვის. არ ვიცი სანამდე ავიტან :(

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s