ორი ამბავი 2008 წლის აგვისტოდან

 

ეს დღეები ძალიან ბევრ ისტორიას ვისმენ ოკუპაციასთან დაკავშირებით – შორეული წარსულიდან მოყოლებული 2008 წლის აგვისტოს ჩათვლით.

ჩემი მეხსიერება მხოლოდ ამ უკანასკნელ თარიღს სწვდება. მე ორი პატარა ამბავი მაქვს, რაც ყველაზე მძაფრად დამამახსოვრდა.

  1. იმ ზაფხულს კოჯორში ვისვენებდი, 6 ან 7 აგვისტოს წამოვედი თბილისში და ვაპირებდი ზღვაზე წასვლას. მეორე დღეს უკვე გავიგეთ, რომ ომი იწყებოდა. ღამით კაკუნმა, უფრო ბრახუნმა გამაღვიძა. ჯერ კიდევ გამოუფხიზლებელს რატომღაც მეგონა, რომ რუსის ჯარი ჩემს სახლს მოადგა. კარის გასაღებად წასულ ბებიაჩემს ვეუბნებოდი, არ შემოუშვა-მეთქი, მაგრამ მერე ხმები გავარჩიე და მივხვდი, რომ ოჯახის დანარჩენი წევრებიც წამოსულან კოჯრიდან (იქ მდებარე სამხედრო ბაზის გამო). 
  2. 13 აგვისტოს ბაბუა გარდამეცვალა. თუ ცხოვრებაში რამეზე თავის დადება შემიძლია, ერთ-ერთი ისაა, რომ ბაბუაჩემი ძალიან კარგი ადამიანი იყო, ბევრს უყვარდა და ბევრსაც უნდოდა უკანასკნელ გზაზე მისი გაცილება, თუმცა საკუთარი დაც კი ვერ ჩამოვიდა ძმის დასასაფლავებლად.

ზუსტად არ ვიცი რა აქციაა დღეს, რატომ გამოიწვია არაერთგვაროვანი რეაქციები ამ და ამ ტიპის სხვა ვიდეოებმა

მაგრამ მე მართლა არ მინდა, რომ ეს ყველაფერი განმეორდეს არც ჩვენს და არც რომელმე სხვა ქვეყანაში

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s