9

 

წინა სემესტრში  9 აპრილის ამბებმა განსაკუთრებით დამაინტერესა (საარქივო ჟურნალისტიკისა და ქართული ტელე-რადიო ჟურნალისტიკის ისტორიის ლექციებიდან). ბლოგზეც დავდე ნაწყვეტი ერთერთი სახელმძღვანელოდან.

ჰოდა, ამ სემესტრში, როცა საბაკალავრო თემის არჩევაზე მიდგა საქმე, ბევრი არ მიფიქრია.

გუშინ საბოლოოდ შევათანხმე ჩემი არჩევანი თამარ ბელქანიასთან. ის უნდა იყოს ჩემი საბაკალავროს ხელმძღვანელი.

დღეს კი რუსთაველზე გავისეირნე. ყოფილი პარლამენტის შენობასთან ხალხი იყო შეკრებილი, მემორიალი ყვავილებით შემკული. კიბეზე ვიღაც კაცი იდგა მეგაფონით და გარშემო შეჯგუფებულთ მოუწოდებდა კვირაში ერთხელ მაინც შევხვდეთ ხოლმე ერთმანეთსო.

თავიდან მინდოდა მივსულიყავი, მეკითხა, ვინ იყვნენ, რატომ იკრიბებოდნენ, მეგონა ტრაგედიის ამბებთან ჰქონდათ რაიმე საერთო.

მაგრამ ბოლოს იმ კაცმა ისეთი რამე თქვა, ყოველგვარი ინტერესი გამიქრა:

– რომ მცოდნოდა ასე ცოტა იქნებოდით, კარგ პურმარილს გაგიშლიდითო… – იხუმრა.

ცოტა ხანს ვიჯექი ტროტუარზე, ვცდილობდი 24 წლის წინ მომხდარი მოვლენები დამენახა, მაგრამ მალე მივხვდი, რომ ტელეპათიის არანაირი ნიჭი არ გამაჩნია და ისევ სახლისკენ წამოვედი…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s