ინსომნია (part 2)

 

როგორც წინა პოსტში გითხარით, წუხანდელი ღამე book city-ში უნდა გამეთია და გავათიე კიდეც.

თავიდან, როცა მარტო დავრჩი, ცოტა დავიძაბე. ვფიქრობდი იმაზე, რომ ხალხი მიყურებდა და მათთვის მოწყენის საშუალება არ უნდა მიმეცა, ამიტომ შიგადაშიგ კამერას ვეკონტაქტებოდი, თუმცა მერე, სიმართლე გითხრათ, კამერების არსებობა საერთოდ დამავიწყდა.

ვისაც ჩაკეტილი სივრცის ან მარტო ყოფნის ეშინია, მას შეიძლება გაჭირვებოდა, თუმცა მე ამ მხრივ  ოდნავი დისკომფორტიც კი არ მიგრძნია. მაღაზიაში გადასარევი სიტუაცია იყო. სამომავლოდ, პროექტის ორგანიზატორებს ვურჩევდი, რომ ცოტა უფრო მისტიკური გარემო შექმნან. მაგალითად, ჩემს ინტერვიუში (ლინკი), ფესტივალის ავტორი და მოდერატორი, ზაზა კოშკაძე ამბობს, შემდეგი “ინსომნია” დრაკულას სასახლეში ჰო არ ჩაგვეტარებინაო?

ვფიქრობ, მშვენიერი იდეაა

დრაკულას სასახლე

paranormal activity

ერთადერთი ადამიანი, ვისთანაც მქონდა კონტაქტი ღამის განმავლობაში იყო ზაზა, რომელიც google doc-ში დაძვრებოდა და დროდადრო მეხმიანებოდა ხოლმე იქიდან. ჰოდა, ერთხელაც მეკითხება, ჰო არ გეშინიაო… არა, ვიცი, რომ სრულიად მარტო ვარ და უფრო საშიში ის იქნება, უცბად რომ ვიგრძნო ჩემთან ერთად კიდევ ვიღაც არის მეთქი…

არ გასულა 2 წუთი, ფანჯარა გაჭრიალდა… მივედი და იქ ფისო დამხვდა, რომელმაც თითქმის მთელი ღამე ჩემთან ერთად გაატარა :)

ახლა რაც შეეხება იმას, თუ რა დავწერე.

პროექტში ისე შევედი, რომ წინასწარ სიუჟეტი არ მომიფიქრებია. მხოლოდ ერთი პერსონაჟი მყავდა აკვიატებული და ვფიქრობდი, რომ მის გარშემო ამეგო ისტორია. მთავარი იდეა ის იყო, რომ მთხრობელი თავად მოჩვენება ყოფილიყო, თუმცა, დაახლოებით მესამე გვერდზე მივხვდი, რომ მოჩვენების მიერ მოყოლილი ჰორორი ისეთივე არასაშიშია, როგორც ვთქვათ დამნაშავის მიერ მოყოლილი დეტექტივია უინტერესო (თუმცა, ალბათ, არსებობენ გენიოსი მწერლები, რომლები ახერხებენ ამ კუთხიდანაც კი კარგად წერონ).

ამის შემდეგ გადავწყვიტე, საერთოდ მესამე პირში დამეწერა, თუმცა ეს კიდევ უფრო გამიჭირდა, რადგან მოულოდნელობის ეფექტის შექმნა უფრო მარტივია, როდესაც გმირი თავად ყვება ისტორიას და საკუთარ ემოციებსაც უფრო დამაჯერებლად გამოხატავს.

დილის 6 საათზე დავიწყე უკვე საბოლოო მოთხრობის წერა, რომელიც, რაღაცნაირად მივიყვანე ბოლომდე, თუმცა ძალიან გამიჭირდა. ვცდილობდი მაქსიმალურად გავქცეოდი ყველა გავლენას, ნანახი თუ წაკითხული სიუჟეტების განმეორებას. არ ვიცი, რა გამომივიდა, თუმცა, იმედი მაქვს, მკითხველი ძალიან კრიტიკულად არ მიუდგება ჩემს ნაწერს.

საბოლოო ჯამში კი, ძალიან კმაყოფილი და ბედნიერიც კი ვარ ამ ფესტივალში მონაწილეობით.

იმედი მაქვს, გავაგრძელებ წერას და ოდესმე შევქმნი, რაიმე ისეთს, რაც მეც მომეწონება და სხვებსაც :)

Advertisements

4 thoughts on “ინსომნია (part 2)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s