How to hitchhike in Romania

 

ამ პოსტში მოგიყვებით ჩემი და არპის მოგზაურობის შესახებ იაშში.

ეს ქალაქი ჩვენგან 300 კილომეტრის დაშორებით, მოლდოვას საზღვართან ახლოს მდებარეობს. ნამდვილად არ წარმომედგინა თუ რუმინეთში ჩამოსვლიდან 1 კვირაში იქ აღმოვჩნდებოდი, მაგრამ არპინეს შემოთავაზებას დავთანხმდი და დაიწყო ჩვენი თავგადასავალიც.

დილის 5 საათზე, როცა ჯერ კიდევ ბნელოდა ჩავჯექით ოდორეისაკენ მიმავალ მატარებელში. იქ კი ვიპოვეთ ავტობუსი, რომელიც ბრაშოვში მიდიოდა.

Me and Arpiბრაშოვი არის ქალაქი, სადაც აუცილებლად უნდა წავიდე, თუნდაც მხოლოდ დრაკულას სასახლის სანახავად, თუმცა ამ ჯერზე იქ მხოლოდ 1 საათის გატარება მომიხდა – სანამ იაშისკენ მიმავალი მიკროავტობუსი მოვიდოდა. ერთადერთი, რისი დათვალიერებაც მოვასწარი, H&M-ის მაღაზია იყო.

პოსტის დასაწყისში დამავიწყდა მეთქვა – სანამ მე რუმინეთში ჩამოვიდოდი, გოგონები იყვნენ პრედეალში, ე.წ. arrival meeting-ზე, სადაც გაიცნეს სხვა მოხალისეები და ახლა სწორედ ისინი იკრიბებოდნენ იაშში რამდენიმე მათგანის მოწყობილ როკფესტივალზე. გამომგზვარებამდე ვიცოდით, რომ ღამის გასათევი ადგილიც უნდა გვქონოდა, მაგრამ ბოლო წუთებში გაირკვა, რომ ამაზე თავად უნდა გვეზრუნა.

და, აი, სად გამოვცადე ნამდვილი, ქართული სტუმარ-მასპინძლობა. Facebook-ის საშუალებით ვიპოვე ორი გოგონა, ნატო და ნათია, რომლებიც იაშში ცხოვრობდნენ. შეიძლება ითქვას, გაგვიმართლა, რადგან მათი მოხალისეობის ვადა უკვე იწურებოდა და სულ რამდენიმე დღით გვიან რომ ჩავსულიყავი ასეთ კარგ მასპინძლებს ნამდვილად ვერ ვიპოვიდი.

მოკლედ, საღამოს 5-6 საათისათვის ჩავაღწიეთ იაშში. ძალიან დაღლილები ვიყავით მგზავრობით, ამიტომ კონცერტზე დიდხანს არ გავჩერებულვართ – ქალაქის დათვალიერებაც და ბავშვების ნახვაც მეორე დღისათვის გადავდეთ. რა თქმა უნდა, ამ ჯერზეც უამრავი კეთილი ადამიანი დაგვეხმარა იმაში, რომ აბსოლიტურად უცხო ქალაქში არ დავკარგულიყავით.

თუ ოდესმე რაიმე ძალიან ტკბილად გამახსენდება, ეს აუცილებლად იქნება ის მომენტი, როცა ნატოს და ნათიას, უფრო სწორად კი მათი მენტორის სახლში, ჩემთვის გაშლილ ტახტზე დავწექი, საბანში გავეხვიე და მომენტალურად ჩამეძინა. მეორე დილით პატარა, საყვარელი მაიას ტიტინმა გამაღვიძა. აი, ისინიც, ჩვენი მასპინძლები:

our hostsსაუზმის შემდეგ გოგონებს დავემშვიდობეთ და წავედით ქალაქის დასათვალიერებლად. ერთი შეხედვით ძალიან ნაცრისფერი, არაფრით გამორჩეული ქალაქია, თუმცა როდესაც მის მთავარ კულტურულ ცენტრს მივადექი, ბევრი საინტერესო რამ ვნახე.

church in Iasi museum in Iasi flowers in Iasi Carousel Iasi

ასევე გავიცანი დანარჩენი მოხალისეებიც და საღამოს, როდესაც ყველანი ერთად შევიკრიბეთ, ვფიქრობდი იმაზე, რა უცნაურად იკვეთება ხანდახან ადამიანთა გზები და როგორ მიჰყავს ცხოვრებას მსოფლიოს სხვადასხვა წერტილებიდან ისინი ერთ ქვეყანაში, ერთ ქალაქში, ერთ პაბში, ერთ მაგიდასთან:

volunteers

ეს დღე ძალიან გრძელი და დამღლელი, თუმცა სასიამოვნო აღმოჩნდა. რაც მთავარია, მე და არპიმ გადავწყვიტეთ უკან ავტოსტოპით დავბრუნებულიყავით, რადგან ყველა მოხალისე ასე მოგზაურობს. მართალია, საქართველოში ამის გამოცდილება მქონია, მაგრამ უცნობ ქვეყანასა და მხარეში ცოტა ვნერვიულობი (ნუ გეშინია, დედა, ყველაფერმა ძალიან კარგად ჩაიარა ! )

ამ დღეს შემიყვარდა Google map-იც, რომელზეც უფრო მოკლე და ადვილი გზა ვიპოვეთ. ვიყიდეთ სახატავი რვეული და შავი მარკერი და ჩამოვწერეთ ის ძირითადი პუნქტები, რომლებიც სახლამდე უნდა გაგვევლო.

Arpine hitch hiking

სულ რაღაც 5 წუთიც არ იყო გასული, როცა პირველი მანქანა გაჩერდა. ასე შევხვდით იონელს – ახალგაზრდა პოლიციელს, რომელმაც დანიშნულების ადგილამდე მიგვიყვანა და გზად რამდენიმე რეკომენდაციაც მოგვცა მოსანახულებელ ადგილებთან დაკავშირებით.

Ionelშემდეგი იყო ძალიან სასიამოვნო წყვილი, რომლებმაც გვითხრეს, რომ ბრაშოვთან მდებარე დრაკულას სასახლე სინამდვილეში სულაც არ ყოფილა დრაკულას სასახლე და უბრალოდ ტურისტებისათვის ადვილად მისადგომი “ატრაქციონი” იყო. სამწუხაროდ დამავიწყდა იმ ქალაქის სახელი, სადაც ვლად ცეპეშის ნამდვილი სასახლე მდებარეობს, თუმცა, ახლა უკვე ვიცი, რომ ისიც აუცილებლად უნდა მოვინახულო.

სოვატასაკენ მიმავალ გზაზე შეგვხვდა ძალიან კეთილშობილი კაცი, რომელიც წესით სოვატამდე არც მიდიოდა, თუმცა არ დაიზარა და ჩაგვიყვანა. ასევე გზად გაგვიჩერა ერთ ძალიან ლამაზ ადგილას, სახელად cheile bicazului. წარმოიდგინეთ, ვიწრო გზა და ორივე მხრიდან ცამდე აღმართული კლდეები. თუმცა, წარმოდგენა რა საჭიროა – აგერ ფოტოები:

cheile bicazului cheile bicazului cheile bicazului

შემდეგი მანქანა ახალგაზრდა ბიჭს, ლორის ეკუთვნოდა. მან ოდორეიმდე ჩაგვიყვანა. ოდორეიდან ჩვენს ქალაქამდე ავტოსტოპი კი უკვე ჩვეულებრივი მოვლენაა, ასე რომ, პოსტს აქ დავასრულებ. პრინციპში, მერე არც არაფერი მომხდარა – სახლში მოვედი, ტანზე გადავივლე და დავიძინე. მთელი დღე და ღამე მეძინა…

ახალგაღვიძებულმა კი გავიფიქრე – რა სასიამოვნოა, რომ ეს ყოველივე სიზმარი არ ყოფილა მეთქი :)

Advertisements

5 thoughts on “How to hitchhike in Romania

  1. Cetatea lui Vlad Dracul ( Dracula) este Cetatea Poienari, Arges. Salutari de la Roman. Ma bucur ca v-a placut calatoria cu noi de la Roman la Bicaz! :)
    ქალაქი ვლად Dracul (Dracula) არის Poienari ქალაქი, Arges. ულოცავენ რომში. მოხარული სარგებლობდა მოგზაურობა ჩვენთან ეხლა Roman to Bicaz, :)
    Salutari!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s