მანდარინები და ისტორია

 

თქვენ უკვე ნახეთ ზაზა ურუშაძის “მანდარინები” ? მე სულ ახლახანს მოვრჩი ყურებას.

სიუჟეტი ვითარდება ესტონელებით დასახლებულ აფხაზეთის სოფელში, სადაც თითო-ოროლა კაცი თუ შემორჩა. ერთერთი მათგანია ივო, რომლის სახლშიც ერთდროულად აღმოჩნდებიან დაჭრილი ჩეჩენი აჰმედი და ქართველი ნიკა. თავიდან, რა თქმა უნდა, ერთმანეთს უღრენენ და მოკვლით ემუქრებიან, თუმცა გარკვეული პერიოდის შემდეგ მათ შორის ყინული ლღვება…

ივო - მანდარინები

იმის მიუხედავად, რომ მოქმედება ერთ ლოკაციაზე მიმდინარეობს და სულ რამდენიმე პერსონაჟს ვხვდებით, ფილმი არ არის მოსაწყენი ან უაზროდ გაწელილი – სულ რაღაც საათნახევარი გრძელდება. ჩემი აზრით, მინიმუმამდეა დაყვანილი დიალოგებიც. მართალია, პერსონაჟები სულ საუბრობენ, თუმცა ეს ყველაფერი არ არის ხელოვნური და ზედმეტი პათეტიკით გაჯერებული. საერთოდ, მომეწონა მსახიობების ოსტატობა ამ ფილმში.

ერთადერთი, მიშა მესხის მიმართ ვიყავი კრიტიკულად განწყობილი თავიდან – რატომღაც ამ თემატიკის ყველა ქართულ ფილმში ის არის ხოლმე მთავარ როლში და ვფიქრობდი, ნეტა მართლა ასეთი ნიჭიერია თუ უკვე ბრენდად იქცა და მისი გამოჩენა ავტომატურად ფილმის წარმატებას ნიშნავს-მეთქი? ალბათ, ერთიც არის და მეორეც… საბოლოო ჯამში, არტისტობას ვერ დავუწუნებ (მართალია, მისი რუსულის გარჩევა ყველაზე მეტად გამიჭირდა, თუმცა გმირიდან გამომდინარე ესეც ეპატიება).

მტრები ერთ სახლში

სანამ პოსტის წერას დავიწყებდი რამდენიმე რეცენზიას და კომენტარებს გადავხედე. ზოგი წერდა, საქართველოსთან რა შუაშია ეს ფილმიო… მე აქ ქართველობა ვერ დავინახეო… უცხოელმა რომ უყუროს, ჩვენზე საერთოდ არანაირი წარმოდგენა არ შეექმნებაო.

ძალიანაც კარგი – ეს ნიშნავს იმას, რომ ფილმის არის აბსოლიტურად არაპროპაგანდისტული და აგებულია მხოლოდ და მხოლოდ ადამიანურ ისტორიაზე, რომელშიც ჩემთვის გაუგებარი არაფერია. პრინციპში, ძალიან თუ ჩავუსაფრდებით რამდენიმე “ნამიოკი” მაინც შეიძლება რომ დავიჭიროთ, მაგრამ ჯამში “მანდარინები” მართლა არ ემსახურება რომელიმე ერისთვის ხოტკბის შესხმას ან დაკნინებას…

ჩემთვის ეს ფილმი არ არის აფხაზეთზე… იგივე სიუჟეტი შეიძლება მსოფლიოს ნებისმიერ წერტილში განმეორებულიყო, თუნდაც იქ, სადაც ახლა ვცხოვრობ… მართალია სხვა დროა და არც ქუჩიდან ისმის ავტომატების კაკანი, მაგრამ რაღაც ფარული დაძაბულობა მაინც იგრძნობა რუმინელებსა და უნგრელებს შორის… ამას ყველაზე კარგად ავტოსტოპის დროს ვაცნობიერებ ხოლმე – თუ რუმინელი მძღოლი შეგვხვდა, უნგრელი გოგონები გასუსულები სხედან. დღეს ვკითხე ზუსტად ამის მიზეზი ჰენის და მიპასუხა, გაუნათლებელი ხალხისთვის ეს კონფლიქტი ძალიან გამძაფრებულია და დაზღვეულები არ ვართ, რომ სწორედ ასეთ ფანატიკოსს გადავეყაროთო.

მერე ვფიქრობდი თუ ასეა საქმე, პირველ რიგში პროექტები სწორედ რუმინელებისა და უნგრელების ინტეგრაციას უნდა ისახავდეს მეთქი მიზნად, მაგრამ ამ რეგიონს თუ არ გაცდი, ძალიან მცირე შანსია იმის, რომ თავი რუმინეთში იგრძნო.

ამათ კიდევ ყველას თავიანთი ისტორია აქვთ. უნგრეთს და რუმინეთს რომ თავი დავანებოთ, თუნდაც სომეხ გოგოსთან ურთიერთობაში ვხვდები  – ჩვენ რომ ასე გვასწავლიან, იმათ ისე იციან. ალბათ, იგივე იქნება აფხაზებთან მიმართებაშიც. “მანდარინებში” არის ერთი დიალოგი, როცა ჩეჩენი ქართველებს აფხაზებისათვის მიწის წართმევაში ადანაშაულებს და მიშა მესხის გმირი ეუბნება, ისტორია თუ იცი საერთოდო…

მაგრამ, ფაქტი ისაა, რომ ისტორია ყველა სახელმძღვანელოში სხვადასხვანაირად წერია.

Advertisements

2 thoughts on “მანდარინები და ისტორია

  1. ძალიან მინდა ამ ფილმის ნახვა. ყველას ისეთი განსხვავებული შთაბეჭდილება დაუტოვა, მაინტერესებს, მე როგორ შევხედავ.

    • მეც მაინტერესებს შენ როგორ შეხედავ და სიამოვნებით წავიკითხავ შემდეგ შენს შთაბეჭდილებებს ^_^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s