Childhood memories

ეს პოსტი ძალიან მიყვარს და, მგონი, იმსახურებს აქ ყოფნას ♡

ვილა ყიყლიყო

1 წელი გავიდა მას შემდეგ, რაც “ვილა ყიყლიყო” wordpress-ზე დავარეგისტრირე, თუმცა მხოლოდ დღეს გადავწყვიტე პირველი პოსტის დაწერა. სიმართლე გითხრათ, ზუსტად არ ვიცი საიდან უნდა დავიწყო… ალბათ, ჩემი ბავშვობიდან.

სურ0 90-იანების ფოტოატელიე

რამდენიმე დღის წინ საქართველოს დამოუკიდებლობის 25 წლის იუბილე აღვნიშნეთ. მე ზუსტად იმ წლის 20 დეკემბერს, უკვე დამოუკიდებელ საქართველოში დავიბადე, თუმცა მეორე დღეს სამოქალაქო ომი და, როგორც ამბობენ “ბნელი” 90-იანების ერაც დაიწყო. ახლა ვხვდები, რად უჯდებოდათ ჩვენს მშობლებს იმ პერიოდში ცხოვრება, თუმცა მათივე წყალობით ბავშვებმა ეს ნაკლებად ვიგრძენით.

ჩემს საყვარელ მაგალითს მოგიყვანთ – მაშინ, როცა შუქი ქრებოდა (ეს კი საკმაოდ ხშირად ხდებოდა) მამა დამალობანას გვათამაშებდა ხოლმე. ჯერ სამალავის პოვნაში გვეხმარებოდა (მახსოვს, ჩემი ძმა ერთხელ კარადის თავზეც კი შემოსვა), მერე კი მინიშნებებს გვაძლევდა – “ცივა/ცხელას” სახით. ალბათ, ეს უფრო ზამთრის გასართობი იყო, რადგან თბილ ამინდებში მთელ დროს ეზოში ვატარებდით. ჩვენს ქუჩაზე ძალიან ბევრნი ვიყავით და ხშირად გაიგებდით შემდეგ ფრაზას: “დე, 5 წუთიც ვიქნები და ამოვალ” :)

ხანდახან კონცერტებსაც ვატარებდით – მახსოვს, როგორ გულმოდგინედ ვრეპეტიციობდით…

View original post 488 more words

Advertisements

უკანასკნელი ფოთოლი

ო’ჰენრის აქვს ერთი პატარა, ძალიან კარგი მოთხრობა “The last leaf”… თუ წაკითხული გაქვთ, მიხვდებით ახლა რასაც ვიტყვი – თითქოს ზუსტად ეს უკანასკნელი ფოთოლი ჩამოვარდა ჩემთვის…

fb_img_1477222473974

გქონიათ ცხოვრებაში ისეთი პერიოდი, როდესაც არაფერი გამოგდით? ყველაფერი თქვენგან დამოუკიდებლად ფუჭდება და უკან მიდის… ზუსტად ასე ვარ ბოლო დროს.

ოჯახი, სამსახური, პირადი ცხოვრება – სრული კრახი.

და მაინც იმედს არ ვკარგავდი, ვცდილობდი კარგი განწყობა შემენარჩუნებინა და “პატრონუსის” თეორიას მივყოლოდი, რომელიც დემენტორების დამარცხებაში გეხმარება.

ზუსტად ასე გაჩნდა ჩემს ცხოვრებაში იდეა, რომელიც ერთადერთი ნათელი წერტილი იყო და რომლის განხორციელების შემდეგაც, მჯეროდა, ყველაფერი უკეთესობისკენ შეიცვლებოდა.

თითქმის მთელ ჩემს დროს ამაზე ფიქრს ვუთმობდი, უახლოეს მეგობრებსაც გავუზიარე და ერთ-ერთ მათგანთან ერთად დაგეგმვაც დავიწყე, თუ როგორ მოგვეყვანა სისრულეში. ეს უნდა ყოფილიყო ერთი პატარა, საყვარელი Start up, რომელიც ადამიანებს სახეზე ღიმილს მოგვრიდა და მათ ყოველდღიურობას გააფერადებდა.

დავიწყეთ მზადება და ვფიქრობდით, რომ დეკემბერში დაგვეწყო, თუმცა გუშინ აღმოვაჩინე, რომ ზუსტად 3 დღის წინ აბსოლიტურად იდენტური იდეა სხვამ უკვე რეალობად აქცია.

ალბათ, ვერავინ მიხვდა რატომ განვიცადე ასე ძალიან ეს ამბავი – ხდება ხოლმე რომ ერთნაირი იდეა სხვადასხვა ადამიანებს ერთდროულად ებადებათ და შემდეგ ყველაფერი დასწრებაზეა, მაგრამ მე ამისთვის მზად არ ვიყავი.

მართლა ვერ ვუშვებ, რომ დამთხვევაა. მგონია, რომ ცხოვრება უბრალოდ დამცინის. ვიცი, გიჟის სიტყვებს გავს, მაგრამ სხვა ახსნას ვერ ვპოულობ.

მუსიკალური კვირის დღეები

ინსპირაცია

მუსიკის კალენდარი

მართალია, გიორგი გვიმტკიცებს, რომ ყოველი დღე შაბათია, თუმცა მე მაინც დავასრულებ მის დაწყებულ საქმეს და კვირის დღეების ფლეილისთს შემოგთავაზებთ.

music

ორშაბათი – მძიმე და ლურჯი :)

New Order – Blue Monday

Continue reading